การจำ กับ อารมณ์
ในวันนี้ขอเสนอวิธีการสร้างความทรงจำ ด้วยการเติมอารมณ์ลงไปในความจำ
เพื่อช่วยไม่ให้เราลืมความจำนั้นง่ายๆ
“วิธีเติมอารมณ์”
ถือว่าเป็นเทคนิคอย่างหนึ่ง
ของการช่วยรักษาความทรงจำให้อยู่กับเราได้นานขึ้น
นอกจากนี้ยังเป็นวิธีปรับความรู้สึกให้ดื่มด่ำกับชีวิต ได้อีกด้วย
เพราะเราก็ทราบกันดีว่า “อารมณ์”
ทำให้คนเรารู้สึกและจดจดเหตุการณ์ที่สะเทือนอารมณ์เราได้อย่างง่ายดาย
แทบจะไม่ต้องพยายามจำอะไรเลย
และถึงแม้อยากลืม ก็ทำได้ลำบาก
แต่ในการจำข้อมูลทั่วไป หากจำอย่างไร้อารมณ์ เราก็จะได้เพียงแค่รับรู้เฉยๆ
ไม่ทำให้เราสะเทือนอารมณ์จนเราจำมันได้
ความจำประเภทนี้อยู่ในสมองแค่เพียงผิวเผินเท่านั้น
ในทางตรงข้าม ถ้าเติมอารมณ์และความรู้สึกของตนเองลงไป
สร้างอารมณ์และรู้สึกให้มันสมจริงขึ้นมา
ข้อมูลนั้นก็จะหยั่งรากลึกเข้าไปเป็นความทรงจำส่วนลึกได้
การเติมอารมณ์ลงไปกับสิ่งที่ต้องการจดจำ ก็คล้ายกับการปรุงรสชาติอาหาร
ปรุงรสหวาน เปรี้ยว เค็ม เผ็ด ขม ลงไป
เหมือนเวลาที่เราได้กินอาหารอร่อยถูกลิ้น ก็ทำให้เราชอบ
ทำให้จดจำรสชาตินั้นอยู่นานกว่าปกติ
หรือถ้ารสชาติอาหารแย่มากกก... กินแล้วรู้สึกว่าไม่ชอบอาหารนั้นเอาซะเลย
ก็ทำให้จดจำรสชาติอาหารนั้นได้นานกว่าการรับประทานอาหารรสชาติธรรมดา
แม้ในความเป็นจริง
ความรู้สึกที่ได้จะไม่เกี่ยวข้องกับสิ่งที่จำ ก็ให้จำโดยสมมุติความรู้สึกขึ้นมา
ตัวอย่างเช่น เมื่อจะจดจำใครสักคน
ให้ใส่อารมณ์เข้าไปกับการจำใบหน้าด้วย
จะเป็นความรู้สึกผูกพันหรือเรื่องแปลกประหลาดก็ได้
จดจำโดยใส่ความรู้สึกในลักษณะประเมินค่าทางอารมณ์ลงไป
ตอนนึกสิ่งที่จำก็ให้นึกไปพร้อมๆ กับอารมณ์นั้น
จะใช้รูปแบบอารมณ์แบบกว้างๆ กับวิธีไม่ได้ ให้เจาะอารมณ์ลงไปเลยว่าจะจดจำข้อมูลที่เราต้องการนี้กับอารมณ์แบบไหน
ดังนั้น ทางที่ดี ให้เตรียมอารมณ์ไว้ล่วงหน้าสัก 20 อย่าง เช่น เกลียด รักใคร่ เศร้าสร้อย วิตกกังวล กลัว ตกใจ
เมื่อตั้งรูปแบบอารมณ์ได้แล้วจึงค่อยกำหนดสีสันของความรู้สึกใส่ลงไปพร้อมกับข้อมูลที่ต้องการจำ
หากแยกใช้รูปแบบของอารมณ์ได้อย่างมีประสิทธิภาพ และสามารถดึงอารมณ์ร่วมของตัวเองมาช่วยในการจำได้
เรื่องที่จำแต่ละอย่างก็จะกลายเป็นสิ่งสำคัญและมีค่าขึ้นมา
อาจกล่าวได้ว่า วิธีเติมอารมณ์เป็นแนวทางในการจำ โดยใส่ใจกับสิ่งที่ถูกใจและไม่ถูกใจนั่นเอง
ครั้งหน้า ลองใช้วิธีจำโดยใส่อารมณ์เข้าไปด้วยนะคะ จะได้จำแม่นขึ้น...
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น